0
Browsing Tag

lottiemaejones

0 In Blog

Kleurrijke combinaties met printjes!

Niet iedereen houdt van uitgesproken outfits, gelukkig maar, anders werd het een hele overweldigende wereld. Deze outfit behoort tot nu toe in mijn top tien favoriet! Wat ik leuk vind is dat de kleuren van het donkere groen zowel in de blouse als in de rok zitten. Wat mij betreft kan je een panter-print met bijna alles combineren, als je tenminste durft. Of je er nou een effen kleur op draagt of een streepje (heel gewaagd maar het kan), of een fuchsia-print. Het kan, maar dan moet je ook niet ‘zuinig’  zin in de rest van de accessoires. Dus knal roze pumps in mijn geval, en een grote kleurrijke oorbel in een oor!

Continue Reading →

0 In Blog

Loving Yellow Ochre

Sinds een tijdje heb ik de kokerrok opnieuw uitgevonden. Bij ASOS vond ik deze zwarte spijker-stretch-kokerrok met kontzakken (ja je krijgt het in detail ;-)) Hij zit fantastisch maar wat in de webshop niet helemaal duidelijk werd was de hoge split aan de achterkant. Je kijkt echt met weinig moeite tegen je tanga aan, dus een leuk zwart broekje is geen overbodige luxe!

Continue Reading →

0 In Blog

Open brief aan Hanina Ajarai

Beste Hanina,

Zoals zóvelen heb ik vannacht echt met ingehouden adem geluisterd naar jouw woorden die zinnen vormden in een verhaal dat onwaarschijnlijk veel ongeloof bij me opwekte aan tafel bij RTL-Summer Night. Even heb ik gedacht, dit is een experiment, een act of iets in die trant. Ik kon het niet geloven. Je ongelooflijke ‘ik-ben-me-van-geen-kwaad-bewust-houding’, de ogenschijnlijke rust waarmee je aan tafel zat (misschien voelde je wat anders, maar het was je niet aan te zien). De kalmte waarmee je de schokkende woorden uit je column een voor een nogmaals voorlas.

 

Continue Reading →

0 In Blog

De naakte waarheid

Het is geen nieuws meer als ik zeg dat het leven er van de meeste mensen op social media vaak veel rooskleuriger uit ziet dan het daadwerkelijk is. Ik blijf dat toch lastig vinden en probeer me daartoe niet te laten verleiden. Natuurlijk gooi ik zo nu en dan wel eens een filtertje over een foto, maar toch is dat voor mij echt iets heel anders dan je vet-rol ‘weg-shoppen’. Een filter gaat wat mij betreft vaak over kleur- en lichtgebruik, soms omdat ik het mooi vind dat kleuren elkaar contrasteren, maar niet omdat mijn huid er dan beter uit ziet. Nou ben ik gelukkig gezegend met een egale huid, maar zelfs als dat niet zo was dan geloof ik echt in perfecte imperfecties. Je juist laten zien zoals je bent, met ALLES wat daarbij hoort… dat vind ik oprecht heel mooi, ontwapenend zelfs!

Continue Reading →

0 In Blog

Liever een bodybuilder

 

Afgelopen zaterdag keek ik naar het programma ‘De jongens tegen de meisjes’. Doorgaans vind ik dat een heerlijk luchtig programma dat lekker wegkijkt. Natuurlijk vergroot het ook de welbekende clichés uit zoals vrouwen die niet kunnen inparkeren en mannen die geen twee dingen tegelijk kunnen. Helemaal prima. Toch zaten er zaterdag twee items achter elkaar in het programma die ik ontzettend ergerlijk vond en dat terwijl ik niet lichtgeraakt ben als het gaat om mijn mooie rondingen of voor sommige ‘dikke kont’.

Continue Reading →

0 In Blog

De oude man

Terwijl ik met mijn hond wandel kijk ik omhoog en zie ik de wolken onrustig voor de maan door schieten. Ik voel me niet blij. Het jaar is niet zo denderend begonnen, om verschillende redenen. Ik heb de neiging om me terug te trekken als ik me niet zo blij voel. Ik vind het lastig om te delen wat me raakt. Terwijl ik al wandelend mijn gedachten probeer te verzetten loop ik langs het huis van ‘de oude man’. De oude man is een alleenstaande man van ik schat een jaar of 70 die ik bewonder.

Ik woon nu 4,5 jaar in deze wijk en in die 4,5 jaar heb ik hem nog nooit mét iemand gezien. Wel is hij altijd heel druk in en om het huis. Hij is klein van stuk, draagt vaak een mutsje en straalt een bepaalde tevredenheid uit. Hij heeft zelfs zo nu en dan pretoogjes. Geregeld maken we een praatje, over het weer, of de tuin waar hij vaak druk in is. Ook harkt hij het zandplaatsje naast de stoep waar ook mijn hond regelmatig een poepje neerlegt, (wat ik natuurlijk heel trouw opruim). Maar ik kan het altijd precies zien als hij het zandplaatsje weer geharkt heeft.

Vanavond zie ik hem met een leeslampje op de bank zitten. De televisie staat aan en hij heeft een kopje koffie op tafel staan. Het beeld raakt me. Ik vraag me af of hij altijd alleen geweest zou zijn, of dat zijn partner overleden is? Ik vind het knap dat hij op de een of andere manier geen eenzaamheid uitstraalt maar tevredenheid. Ik bewonder het.

Hoewel ik ook geen partner heb vind ik het ondanks mijn lieve vrienden soms toch best wat ‘allenig’ voelen. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om altijd alleen te blijven. Daar komt bij dat veel ouderen kampen met eenzaamheid. Toch denk ik dat het zeker niet alleen voor ouderen geldt. Ik denk dat er geregeld veel mensen om ons heen zijn die kampen met een vorm van eenzaamheid. En guess what; ik ben er daar een van. Die eenzaamheid zit hem niet in de vrienden die je wel of niet om je heen hebt maar voor mij voelt het als een bepaalde eenzaamheid in jezelf. Een bepaald donker plekje dat ik liever niet te vaak bezoek. Het lukt me meestal wel om dat plekje op zolder te laten staan in een afgesloten doos. Alleen staat het niet ‘mooi’ of ‘populair’ om dat te delen met de buitenwereld. Gelukkig heb ik me naast mijn (ijdele fashion foto’s) volgens mij nog nooit anders voorgedaan op de sociale media. Ik deel vaak wel wat ik denk of voel en natuurlijk heeft dat een grens, maar toch.

Even terugkomend op die eenzaamheid, er wordt vaak gesproken over dat je het moet delen, of het verdriet hierover moet toelaten. Ik geloof hier niet in. Voor mij werkt het niet. (Believe me I tried) Het is voor mij een kwestie van acceptatie. Acceptatie dat dat donkere plekje bij mijn leven hoort. Misschien dat het ooit minder donker zal zijn, maar tot die tijd probeer ik het zo nu en dan te omarmen / het er te laten zijn, en weer verder te gaan en me te richten op de dingen die waar ik gelukkig van wordt.  En geloof me, medelijden is echt overbodig, want ik ben ook gelukkig! Ik geloof dat het naast elkaar kan bestaan in het leven, sterker nog, ik geloof niet in volmaakt geluk.

Anyways; Misschien is dat wat ‘de oude man’ ook wel doet, zich richten op wat hij leuk vindt en het aangenaam maken voor zichzelf.  Misschien is hij er na al die jaren een expert in geworden.

Ik heb al enige tijd het plan om hem uit te nodigen voor koffie. Ik denk dat ik dat de eerstvolgende keer dat ik hem tref maar doe, wie weet kan ik nog wat van hem leren.

Wat ik jou als lezer wil meegeven is dat je nooit moet denken dat het gras bij een ander groener is, je weet nooit wat er achter een ‘ijdel make-upje’ schuil gaat! Niet vergeten, we all get our battles!

Liefs Lot

Ps: Tuurlijk is het best spannend om dit te delen, maar ik weet zeker dat er mensen zijn die het zullen herkennen en al kan ik er maar eentje mee helpen (met het idee dat ze niet de enige is) dan is gedeelde smart toch halve smart. <3

Continue Reading →