0
Browsing Tag

blog

0 In Blog

De vrouw van Jinek

Je zou het een gevalletje ‘pech’ kunnen noemen dat juist déze vestiging van de Albert Heijn bij mij om de hoek zit, want deze pech geldt niet voor elke vestiging, maar ja, het idee van ‘effe snel’ is fijn, net zoals ‘de vrouw van Jinek zijn’.

De Albert Heijn om de hoek is sinds de verbouwing een puinhoop. Zelfs als ik maar 3 producten nodig heb, en dan doel ik niet op speciale kruiden uit Oezbekistan, maar eerder op koffie, melk of broccoli, dan is er negen van de tien keer een van die producten niet.

De winkelmanager van deze Appie, kan op basis van mijn eerste indruk omschreven worden als een allervriendelijkst ogende man. Dat een eerste indruk niet altijd juist is bewees hij de eerste keer nadat dat ik de moed had verzameld om hem aan te spreken op de steeds ontbrekende producten. Hij gaf vrijwel direct aan ‘dat hij dat nog nooit van iemand anders had terug gehoord.

Ondertussen was ik voor een item over ‘bodypositivity’ een keer te gast bij het programma Jinek en in mijn daaropvolgende bezoekje aan deze befaamde Appie, werd ik dan ook aangesproken door je raad het al, de winkelmanager. Hee, dat was goed je optreden. Optreden vraag ik schaapachtig? (ik zing ook dus ik moest even denken).  Ja zegt hij je zat toch van de week bij Jinek? Oh dat, ja klopt zeg ik en dank hem voor het compliment.

De tijd verstreek en de verbeteringen bij de Appie bleven uit. Zodoende besloot ik maar eens te bellen met de klantenservice. Ik zou teruggebeld worden door de rayonmanager. De volgende dag ging de telefoon. Ik herkende de stem direct. Het was de winkelmanager. Hij vroeg of ik mijn feedback al eens eerder aan hém had gegeven. Ik antwoordde dat ik dat zeker vijf of zes keer gedaan had. Hij was even stil. Ohja? Ja zeg ik jij kent mij wel, ik ben die vrouw met die blonde haren. Het is stil en dan klinkt het enigszins geirriteerd, ohja die vrouw van Jinek. Hij weet het weer. Ja die antwoord ik. Hij kapt het gesprek vrij abrupt af door te zeggen, dank voor de feedback, we nemen het mee en hangt op. De vrouw van Jinek, daar kan ik het mee doen, al kan ik me slechtere associaties voorstellen.

0 In Blog

Chase your Dreams!

Leef niet in het verleden, leef niet in de toekomst, leef vandaag. Dat is een van de levensmotto’s die ik voor mezelf probeer uit te dragen en soms is dat meer uitdagen! Want het is makkelijker gezegd dan gedaan. Je bent natuurlijk geen onbeschreven blad, en altijd gevormd door bepaalde dingen uit het verleden. Dat is bij mij ook zo. Toch geloof ik dat hoe dat je ook gevormd heeft, het nooit je dromen in de weg mag en kan staan. Jouw dromen, zijn er om uit te laten komen. Ik geloof dat als je iets wilt dat je dat kunt. Ongeacht je verleden.

Toen ik deze rok tegen kwam op de webshop van Happy Size wist ik meteen DIT IS MIJN ROK! Ik vind de stoere letters op de plissé rok, die toch iets klassieks kan hebben door z’n plooien een toffe combinatie! Zoals jullie weten houd ik van printjes combineren en dus koos ik voor een zijden panter topje dat heel mooi aansluit ook onder de armen en om de borst, met daarop de bloemenblazer, allemaal uit de webshop van Happy size!

Op het laatste moment vond ik ook nog dit rode gaas-topje, met de tekst no-pictures! Dat is natuurlijk een must-have voor een selfie-queen! Zelfspot blijft ook belangrijk! De top zit super en je kunt hem zowel met een rood als een zwart hemdje leuk dragen!

Ik voel me er blij in. Voel jij je blij in wat je draagt en; jaag jij je dromen na? Wat houdt je tegen!?

Leuk om van je te horen!

Liefs Lottie

 

0 In Blog

Regenbogen tellen

Mijn grootste wens voor volgend jaar is dat we nog wat minder in hokjes denken, wat minder oordelen en wat meer open staan. Dat is kort door de bocht en samenvattend gesteld, maar wat ik bedoel is; nog steeds, elke dag, elk uur, elke minuut, worden er mensen aangestaard, afgewezen, uitgesloten op basis van hun uiterlijk. Omdat ze kleiner zijn dan het gemiddelde, een been missen, een aangezichtsafwijking hebben, heel dun of dik zijn, slissen en hoe erg ook; soms nog steeds omdat ze een andere afkomst hebben. Nog steeds kijken we naar iemand, maar zíen we diegene niet. We horen iemand, maar we lúisteren niet, omdat we ons laten afleiden door het voorkomen van iemand. Terwijl achter iedereen, ook achter diegenen waarvan je het niet verwacht een verhaal schuil gaat dat soms dichter bij jouw eigen achtergrond komt dan je denkt. Of soms, omdat iemand juist van zover komt, dat je je er helemaal geen voorstelling van kunt maken. Je kunt mensen niet inschatten of beoordelen op basis van uiterlijk. De wereld is zo divers, laten wie die diversiteit omarmen. Zonder (zon)licht geen regenboog.

Dat gezegd hebbende, geloof ik eveneens dat de wereld ook wat liefdevoller wordt als we niet van álles iets vinden en over álles een mening vormen. De ‘hokjesdenker’ is in mijn beleving nog steeds in eenieder van ons aanwezig. Iets is goed of fout, mooi of lelijk, racistisch of niet racistisch, wel of niet goed bedoeld en bij al die hokjes lijken we tegenwoordig ook nog allemaal een weegschaal te gebruiken. Een weegschaal waarop we alles afwegen, en met een centimeter na lijken te meten. En áls hét niet in het welbekende hokje past, dan springen we één voor één achter onze computer om een soms oververhitte Facebook post over op te stellen in de hoop dat we medestanders vinden om het afwijkende hokje aan de kaak te stellen.

Wat zou er gebeuren als we dat niet doen? Wat als we zouden schrijven, goh, ik had vanmiddag zo’n bijzonder gesprek met iemand, waarvan ik niet had gedacht dat ze me iets leren kon? Ze bleek heel anders dan de eerste indruk die ik van haar had?
Waarom zetten we dat niet op Facebook met de hashtag #levensles?

Of; ik had zo’n uitgesproken mening over de roetveegpiet, maar nadat ik vanmiddag het Sinterklaasfeest had bijgewoond met roetveegpieten, bleek de sfeer niet anders dan een paar jaar geleden, heeft mijn kind genoten, hashtag levensles. En achter dit voorbeeld voel ik me vervolgens verplicht om te zeggen; er had ook paarse of zwarte piet kunnen staan, want anders zouden een aantal van jullie kunnen zeggen dat ik een standpunt inneem en dus voor of tegen zwarte piet ben, om daar vervolgens weer allemaal ons meetlintje en weegschaaltje bij te pakken.

Los van de weegschaal en het meetlint, is het durven uitspreken en aan de kaak stellen van kwetsbare en pijnlijke kwesties daarentegen ook een kracht. (Zoals ik al zei, naar mijn mening; iets is nooit zwart of wit, goed of fout, mooi of lelijk enz.)

Terugkijkend op afgelopen jaar vond ik de hashtag #metoo een hele waardvolle openbaring. Ik werd geraakt toen ik een van de eerste berichten online las waarin degene die ooit te maken had gehad met een vorm van seksuele intimidatie/ misbruik, een algemeen berichtje op zijn pagina kon plaatsen met de daarbij de hashtag #metoo, om zo het taboe te doorbreken. Het taboe rondom seksuele intimidatie en misbruik in de breedste zin.

Wat hier op volgde waren avond aan avond gesprekken in talkshows over wat die hashtag nou precies inhield, of het een zwart of wit, goed of fout, mooi of lelijk gebaar was. Of de hashtag niet wat meer kader moest krijgen, of vrouwen zich niet teveel als slachtoffer lieten horen. Oftewel wéér die verdomde hokjes, meetlintjes en weegschalen. Waarom moet alles toch altijd een stempel van iets krijgen? Tevens heeft het zaken aan het licht gebracht die anders mogelijk nog jaren stil waren gehouden.

Samenvattend, hoop ik dat we ons open blijven stellen voor alles was er in en om ons leven heen gebeurd. Dat we niet alleen naar de mensen om ons kijken, maar ze ook zién, dat we ze niet alleen horen, maar dat we ook willen luisteren. Tot slot hoop ik dat we ons blijven uitspreken, daar waar nodig. Laten we onze weegschalen en meetlintjes op 1 januari bij het grofvuil leggen, laten we regenbogen tellen.

Lottie Mae Jones

 

0 In Blog

Kleurrijke combinaties met printjes!

Niet iedereen houdt van uitgesproken outfits, gelukkig maar, anders werd het een hele overweldigende wereld. Deze outfit behoort tot nu toe in mijn top tien favoriet! Wat ik leuk vind is dat de kleuren van het donkere groen zowel in de blouse als in de rok zitten. Wat mij betreft kan je een panter-print met bijna alles combineren, als je tenminste durft. Of je er nou een effen kleur op draagt of een streepje (heel gewaagd maar het kan), of een fuchsia-print. Het kan, maar dan moet je ook niet ‘zuinig’  zin in de rest van de accessoires. Dus knal roze pumps in mijn geval, en een grote kleurrijke oorbel in een oor!

Continue Reading →

0 In Blog

Liever een bodybuilder

 

Afgelopen zaterdag keek ik naar het programma ‘De jongens tegen de meisjes’. Doorgaans vind ik dat een heerlijk luchtig programma dat lekker wegkijkt. Natuurlijk vergroot het ook de welbekende clichés uit zoals vrouwen die niet kunnen inparkeren en mannen die geen twee dingen tegelijk kunnen. Helemaal prima. Toch zaten er zaterdag twee items achter elkaar in het programma die ik ontzettend ergerlijk vond en dat terwijl ik niet lichtgeraakt ben als het gaat om mijn mooie rondingen of voor sommige ‘dikke kont’.

Continue Reading →